Τα άδεια ΤΕΙ ρίχνουν τα ενοίκια. – Νέος, φοιτητής, ψάχνει γκαρσονιέρα. – Ακόμη και 380 ευρώ κοστίζει το ενοίκιο ενός δωματίου 35 τ.μ. κοντά σε ΑΕΙ ή ΤΕΙ, ενώ τα δυάρια αγγίζουν τα 500 ευρώ!

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Φωτεινή Στεφανοπούλου Γιώργος Κώνστας Εύη Σαλτού

  • ΠΗΓΗ: TA NEA
Ο Μανώλης Καφεσάκης από τη Σητεία Κρήτης επισκέφθηκε 10 σπίτια στην Αθήνα μέχρι  να βρει τη φοιτητική του κατοικία

«Την επόμενη κιόλας μέρα από την ανακοίνωση των βάσεων, έφυγα από την Κρήτη και ανέβηκα στην Αθήνα για να βρω σπίτι. Χρειάστηκαν τρεις μέρες πολύωρης αναζήτησης, αλλά και επίσκεψη σε τουλάχιστον 10 σπίτια μέχρι να καταλήξω σε αυτό που τελικά νοίκιασα».

Για τον Μανώλη Καφεσάκη, 21 ετών, από τη Σητεία Κρήτης η εμπειρία αναζήτησης σπιτιού προκειμένου να μείνει κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων δεν ήταν εύκολη. «Έψαχνα στις αγγελίες, σημείωνα τα τηλέφωνα από τα ενοικιαστήρια που έβρισκα κολλημένα στις κολόνες, στις εισόδους των πολυκατοικιών ακόμη και στις στάσεις των λεωφορείων. Είδα αρκετά σπίτια αλλά κανένα δεν ήταν αυτό που έψαχνα. Τελικά ανέθεσα σε γραφείο να μου βρει το κατάλληλο», λέει στα «ΝΕΑ» ο φοιτητής των ΤΕΦΑΑ στην Αθήνα. Νέα Σμύρνη, Νέος Κόσμος και Δάφνη ήταν οι περιοχές στις οποίες είχε ψάξει για σπίτι, αφού είναι κοντά στη σχολή του. Ωστόσο τα περισσότερα διαμερίσματα που είδε, όπως δηλώνει, ήταν παλιά και ακριβά. «Ζητούσαν για γκαρσονιέρες σε παλιές πολυκατοικίες ακόμη και 380 ευρώ. Ευτυχώς βρήκα μία καλή ευκαιρία: δυάρι 10ετίας 56 τ.μ. και δίνω 320 ευρώ».

Αυτές τις μέρες αρχίζει η οδύσσεια για πολλούς νέους φοιτητές και τις οικογένειές τους, καθώς θα αναγκαστούν να ταξιδέψουν μέχρι την πόλη όπου βρίσκεται η σχολή στην οποία πέρασαν για να βρουν σπίτι. Ο αγώνας να βρεθεί η κατοικία που επιθυμούν αλλά και τα υψηλά σε πολλές περιπτώσεις μισθώματα είναι οι δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουν κατά κύριο λόγο τα… πρωτάκια και οι γονείς τους.

150.000 «ξενιτεμένοι»
Υπολογίζεται ότι περίπου 150.000 είναι οι φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους, ενώ το ετήσιο κόστος σπουδών τους κυμαίνεται από 9.000 έως 14.000 ευρώ, με μέσο ετήσιο κόστος τα 11.000 ευρώ.

Είναι ενδεικτικό ότι για γκαρσονιέρα 35 τ.μ. στην περιοχή του Ζωγράφου και των Ιλισίων – όπου βρίσκονται οι σχολές του ΕΜΠ και του Πανεπιστημίου Αθηνών- ο φοιτητής καλείται να πληρώσει για ενοίκιο έως 380 ευρώ. Εάν πάλι επιλέξει δυάρι- έως 55 τ.μ.- η τιμή ανεβαίνει και μπορεί να φτάσει μέχρι τα 490 ευρώ. Στην περιφέρεια, οι πόλεις που είναι πιο «τσουχτερές» είναι η Θεσσαλονίκη και το Ηράκλειο. Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ) κ. Στράτος Παραδιάς τονίζει ότι για μια ακόμη χρονιά τα ελληνικά πανεπιστήμια και το υπουργείο Παιδείας δεν έχουν ασχοληθεί σοβαρά με τη στέγαση των φοιτητών. Τα πανεπιστήμια της Γαλλίας ή της Βρετανίας αναλαμβάνουν να δώσουν στέγη στον φοιτητή στην εστία επί πληρωμή κι αν ο σπουδαστής δεν θέλει, τον παραπέμπουν στα συνεργαζόμενα γραφεία εύρεσης κατοικίας. Αυτά για τη χώρα μας είναι επιστημονική φαντασία».

Λύση η συγκατοίκηση
Παρ΄ όλο που ο Δημήτρης Μπούσουλας από την Αθήνα δεν δυσκολεύτηκε να βρει σπίτι στα Χανιά πέρυσι όταν πέρασε στο Πολυτεχνείο Κρήτης, αντιμετώπισε δυσκολίες στο να βρει κάποιο στα… μέτρα του και σε καλή τιμή.

Το βασικό πρόβλημα είναι τα υψηλά ενοίκια και η γενικότερη κατάσταση των σπιτιών. Κάτω από 300 ευρώ αποκλείεται να βρεις γκαρσονιέρα που να είναι σε… ανθρώπινη κατάσταση. Πολλοί επιλέγουν τη συγκατοίκηση, καθώς έτσι τους έρχεται και πιο φτηνά. Βρίσκουν δηλαδή ένα σπίτι με 500 ευρώ και το μοιράζονται» λέει. Ο ίδιος μένει σε καινούργια γκαρσονιέρα δίχωρη και δίνει 460 ευρώ.

ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

των βάσεων οι εισακτέοι άρχισαν την αναζήτηση σπιτιού στις πόλεις όπου θα σπουδάσουν


Μειώσεις 10% λόγω άδειων ΤΕΙ και υπερπροσφοράς
ΡΕΠΟΡΤΑΖ:
Γιώργος Φιντικάκης

ΠΑΓΩΜΕΝΑ σε σχέση με πέρυσι είναι τα ενοίκια της φοιτητικής στέγης στην πλειονότητα των περιοχών της Αθήνας και των άλλων αστικών κέντρων της χώρας με πανεπιστημιακές σχολές. Δεν λείπουν ωστόσο και κάποιες πόλεις όπου τα ενοίκια σε γκαρσονιέρες και δυάρια υποχωρούν (έως 10%) σε σχέση με το 2008: πρόκειται κυρίως για τις περιοχές όπου λειτουργούν… άδεια ΤΕΙ και έτσι ο μικρός αριθμός των εισακτέων σημαίνει μικρότερη ζήτηση και υπερπληθώρα προσφερόμενων διαμερισμάτων.

Στον… αγώνα δρόμου που ξεκίνησαν και φέτος οι γονείς- αμέσως μετά την ανακοίνωση των βάσεων την Τρίτη- τα ποσά που πρέπει να υπολογίζουν είναι από 200 έως 400 ευρώ για γκαρσονιέρες, και από 300 έως 450 ευρώ για δυάρια, αναλόγως με το σημείο, την επιφάνεια και την ηλικία του ακινήτου.

Και οι κερδισμένοι μεταξύ ιδιοκτητών και φοιτητών είναι οι τελευταίοι, αφού για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τα ενοίκια δεν σημειώνουν αύξηση. Βασική αιτία είναι η οικονομική κρίση, με τους περισσότερους πλέον ιδιοκτήτες να έχουν συνειδητοποιήσει πως δεν είναι καιρός για αυξήσεις.

Κάποιοι μάλιστα ιδιοκτήτες που πιέζονται λόγω της κρίσης, αν μέχρι τον Οκτώβριο δεν έχουν καταφέρει να νοικιάσουν το διαμέρισμά τους, δηλώνουν διατεθειμένοι να ρίξουν την τιμή, μπροστά στον φόβο να τους μείνει ξενοίκιαστο. Συνεπώς κερδισμένοι φέτος θα είναι όσοι αναζητήσουν διαμέρισμα από τα μέσα Σεπτεμβρίου και μετά, όπως λένε παράγοντες της κτηματαγοράς.

«Ρυθμιστής» της αγοράς για μια ακόμη χρονιά είναι η εφαρμογή της βάσης του «10». Με τη θέσπιση του βαθμολογικού ορίου εισαγωγής, σε ΑΕΙ- ΤΕΙ, μειώθηκε και ο αριθμός των εισακτέων στις σχολές και αντίστοιχα μειώθηκε η ζήτηση για ενοικιάσεις, επομένως και οι τιμές. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που οι αυξήσεις στα «φοιτητικά» ενοίκια τα τελευταία χρόνια είναι σχετικά περιορισμένες, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι σε κάποιες περιπτώσεις τα ποσά που ζητούνται δεν είναι υψηλά. Για παράδειγμα, για δυάρια 50 τ.μ. σε νεόδμητες πολυκατοικίες στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης ζητούνται, όπως και πέρυσι, μέχρι και 550 ευρώ…

Και μειώσεις
Τα ποσά αυτά ωστόσο αποτελούν την εξαίρεση στον κανόνα. Τα χιλιάδες δυάρια και γκαρσονιέρες που έκτισαν τα τελευταία χρόνια κυρίως σε πόλεις της επαρχίας οι κατασκευαστές για να καλύψουν το έλλειμμα που υπήρχε σε αυτή την κατηγορία ακινήτων, ενοικιάζονται πλέον δύσκολα σε σχέση με το παρελθόν. Για παράδειγμα στην Πάτρα, στην περιοχή που γειτνιάζει με τα ΤΕΙ, στο Αίγιο, αλλά και σε άλλες πόλεις, προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση για μικρά διαμερίσματα, κτίσθηκαν τα τελευταία χρόνια αρκετά δυάρια. Αλλά από το 2007 και μετά, με την καθιέρωση της βάσης του 10 ως κριτηρίου εισαγωγής σε ΑΕΙ- ΤΕΙ, έμειναν κενές αρκετές θέσεις σε σχολές, επηρεάζοντας ανάλογα και τη ζήτηση. Έτσι, στη μεν Πάτρα, περιοχή ΤΕΙ, παρατηρείται φέτος μείωση στα ζητούμενα μισθώματα της τάξης του 5% σε σχέση με πέρυσι, στο δε Αίγιο μείωση 10%…

«Κάθε τρεις και λίγο… προβλήματα»

ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, στην Καλαμάτα, πέρασε το 2006 ο Νίκος Σιδηρόπουλος. «Είδα μέσα σε μία μέρα περίπου 12 σπίτια. Έπρεπε να είμαι προσεκτικός, αφού το σπίτι που θα νοίκιαζα θα ήταν η μόνιμη κατοικία μου» λέει.

Παρ΄ όλο που προσπάθησε να βρει αυτό που θα ήταν λειτουργικό και ταυτόχρονα οικονομικό, στα τρία χρόνια που σπουδάζει εκεί μετακόμισε σε τρία διαμερίσματα. «Αρχικά έκλεισα μια γκαρσονιέρα προς 300 ευρώ τον μήνα. Ψάχνοντας για κάτι πιο οικονομικό κατέληξα σε ένα παλιό διαμέρισμα που ναι μεν ήταν φτηνό, 220 ευρώ, αλλά είχε κάθε τρεις και λίγο προβλήματα. Τελικά τον τελευταίο χρόνο μένω σε ένα δυάρι 55 τ.μ., αφού πλέον χρειάζομαι μεγαλύτερους χώρους για να φιλοξενώ φίλους αλλά και για τα βιβλία μου».

«Ο νεροχύτης δεν ήταν κατάλληλος ούτε για χοιροστάσιο»

Ο ΣΟΦΟΚΛΗΣ Σοφοκλέους από την Κύπρο ήρθε για σπουδές στη Θεσσαλονίκη το 2005. Η αναζήτηση στέγης παρ΄ ότι είχε αρχίσει πολύ νωρίς δεν είχε καλή κατάληξη αφού χρειάστηκε να αλλάξει τρία σπίτια μέσα σε τρία χρόνια. «Έφτασα στην πόλη τρεις μήνες προτού αρχίσουν τα μαθήματα. Παρ΄ ότι έψαχνα τόσον καιρό για σπίτι δεν μπορούσα να βρω τίποτα. Έτσι, την πρώτη χρονιά κατέληξα σε ένα άθλιο μικρό διαμέρισμα στο κέντρο, κοντά στη Ροτόντα, το οποίο κανονικά είχε ένα δωμάτιο αλλά ο ιδιοκτήτης δημιούργησε ένα δεύτερο παράνομα, για να το νοικιάσει σε δεύτερο άτομο. Έμεινα εκεί έναν χρόνο και πλήρωνα 450 ευρώ», λέει ο νεαρός.

Την επόμενη χρονιά άρχισε πάλι την αναζήτηση και τελικά βρήκε ένα διαμέρισμα, πάλι στο κέντρο, το οποίο ήταν διπλάσιο σε μέγεθος αλλά στην ίδια τιμή.

«Όμως, η πολυκατοικία ήταν τουλάχιστον 60 ετών και το σπίτι ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Τα υδραυλικά του ήταν χάλια, τα καλώδια ήθελαν αλλαγή, ενώ ο νεροχύτης δεν ήταν κατάλληλος ούτε για χοιροστάσιο». Για μία ακόμη φορά άλλαξε σπίτι και πλέον μένει σε γκαρσονιέρα. «Δεν είναι τίποτα φοβερό, όμως πληρώνω λιγότερα χρήματα- 350 ευρώ- και επιπλέον είμαι μόνος μου».

«Στα προάστια βρήκα ολοκαίνουργιο διαμέρισμα»

«ΑΡΧΙΣΑ να ψάχνω σπίτι στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και απογοητεύτηκα. Οι περισσότερες πολυκατοικίες ήταν χάλια και τα διαμερίσματα άθλια. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα διαμέρισμα για το οποίο ο ιδιοκτήτης ζητούσε ενοίκιο 400 ευρώ. Ήταν πάρα πολύ βρώμικο, με παλιές πόρτες και παράθυρα, που νόμιζες ότι θα πέσουν.

Ευτυχώς συνειδητοποίησα γρήγορα ότι στο κέντρο έτσι είναι τα πράγματα, ενώ όσο πηγαίνεις προς την περιφέρεια η κατάσταση είναι καλύτερη», λέει η Σταυρούλα Φιλτζαντζίδου.

Όπως δηλώνει η νεαρή, το σπίτι θέλει ψάξιμο και σίγουρα όχι μόνο στις «ιν» περιοχές ή αποκλειστικά στο κέντρο κάθε πόλης. «Έτσι αποφάσισα να κινηθώ ανατολικά και τελικά βρήκα ένα καινούργιο διαμέρισμα, στο οποίο μάλιστα μπήκα πρώτη, με ενοίκιο 370 ευρώ. Και φυσικά εξακολουθώ να μένω εκεί όλα αυτά τα χρόνια».

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: